ازدواج موقت، از تئوری تا عمل

ازدواج موقت این روزها دوباره موضوع بحث مقامات مملکتی ‌است. بدون شک شکست صدباره عملیاتی مانند یورش‌های اخیر به زنان و جوانان در خیابانها و به بن بست رسیدن صدباره تلاش جهت اسلامی کردن خیابانها (آن طور که در ذهن آنهاست) در گرم شدن دوباره این بحث تاثیر عمده را داشته‌است.

زن علاوه بر این که یک طرف قرارداد است در مقوله حقوقی ازدواج، بعنواان مادر و در حقیقت ستون اصلی خانواده نیز بیشتر از هرکس دیگر صلاحیت نظردادن تصمیم گیری در این مورد را دارد. از سوی دیگر موقعیت جنبش زنان در جامعه امروز مشارکت آنان را (اگر که خواهان موفقیت چنین طرح‌هایی باشیم) ضروری‌تر می‌کند. فکر می‌کنم نهادها و سازمان‌های زنان معتبرترین شریک گفتگو برای بحث در این مقوله باشند، ولی متاسفانه گویا مراجع دینی صلاحیت تصمیم گیری دراین حوزه را مطلقا ملک شخصی خود می‌دانند.

روزنامه هم میهن گزینه‌ای از این نظرات را 1 و 2 چاپ کرده‌است.

در نگاه اول به نظر می‌رسد که ازدواج موقت عملی‌ترین و عاقلانه‌ترین کار برای برون رفت جامعه از بحرانی است که ریشه آن در پایبندی به پوسته و قواعد مذهبی در جامعه‌ای با درون مایه مدرن می‌باشد. به نظر می‌رسد که ازدواج موقت بتواند طلایه‌دار آزاد شدن ارتباط دو جنس در جامعه و جا افتادن آن و عادی سازی روابط زن و مرد در زندگی اجتماعی باشد.

گفتم به نظر می‌رسد، چرا که در نگاه دقیق‌تر می‌بینیم که این طرح متاسفانه قرار است روی همین خرابه‌ای که اکنون در حال فروریختن است بنا ‌شود و نمی‌توان اصولا از طرحی نو صحبت کرد.

به مدارک مورد نیاز برای عقد موقت نگاه کنید:

1- فتوكپي طلاق‌نامه يا فوت‌نامه شوهر قبلي زن.
2- اگر زوجه دختر باشد رضايت كتبي پدر يا فوتنامه پدر در صورت فوت.
3- مرد مسلمان مي‌تواند با زناني از بقيه اديان الهي عقد ازدواج موقت بكند، اما زن مسلمان نمي‌تواند با مرد متدين اديان ديگر عقد ازدواج موقت كند.

می‌بینید که از مرد چیزی درخواست نمی‌شود، یعنی مرد می‌تواند ازدواج نکرده باشد یا کرده باشد و یا اصلا 40 زن دیگر را نیز همزمان در ازدواج موقت خود داشته باشد. وارد بخش‌های دیگر نمی‌شوم، تنها همین یک نکته کافی است که این طرح را به قانونی کردن سواستفاده جنسی در جامعه تبدیل کند. شما حالا این چنین طرحی را روی پس‌زمینه اجتماعی امروز و رشد روزافزون و حیرت‌انگیز تفاوت طبقاتی در ایران نیز نگاه کنید و فکر می‌کنم آنوقت نتایج افتضاح آمیز چنین طرحی به خوبی قابل تجسم باشد.

هم اکنون صاحبان هتل در جنوب شهر تهران می‌گویند مشتریانی که با ارائه عقدنامه موقت از آنها اتاق کرایه می‌کنند اغلب پسرانی جوان همراه با زنانی مسن هستند در حالی که در هتل‌های شمال شهر مردان مسن به همراهی دختران جوان اکثریت اینگونه مراجعه کنندگان را تشکیل می‌هند!

مسئله سکس و روابط خصوصی بین شهروندان زن و مرد به یکی از حل ناشدنی‌ترین معضلات حکومت تبدیل شده‌است. بخش‌های از تئوری‌سازان اسلامی گویا حاضر به ترویج هرگونه فساد ‌اخلاقی هستند و به هرنوع ناهنجاری‌ اجتماعی تن می‌دهند تا بتوانند از این تنگنا با حفظ پوسته و ظاهر «اسلامی» راه برون رفت بیایند.

برای آشنایی بیشتر با زمینه فکری اینگونه متخصصان! بد نیست که گوشه‌ای از نظرات مخوافقان و مخالفان و همچنین نمونه ای از تجربه عملی آن در جامعه را بخوانیم:

احمد قابل:
غالبا افرادي كه مبادرت به ازدواج موقت مي‌كنند، مردان داراي همسر يا زنان بيوه‌اي هستند كه روابط را كنترل مي‌كنند. علاوه بر اين، اكنون هم فرزندان طلاق وجود دارد

وزير کشور:

اگر اين طرح ترويج شود 8 تا 10 سال ديگر هزاران هزار از زنان بي‌همسر و بي‌سرپرست در جامعه داشته باشيم؛ كه هيچ سرپرست مشخصي ندارند.

«امير» 27 ساله، چند ماه پيش با مراجعه به يكي از اين مراكز اولين تجربه عقد موقت را پشت سر گذاشت. او مي‌گويد: «ما براي مدت يك ماه 132 هزار تومان پول پرداخت كردم، 12 هزار تومان براي جاري شدن عقد و 120 هزار تومان به عنوان مهريه. در آن مركز بانوان جوانتر با مهريه‌هاي بالاتري نظير 400 تا 500 هزار تومان به عقد موقت درمي‌آيند، اما بانويي كه بين من و ايشان عقد موقت جاري شد 40 سال سن داشت.» «امير» مي‌گويد: «رئيس مركز خانه‌اي را در اختيار زوجين مي‌گذارد كه با صيغه‌نامه خود مي‌توانند به آنجا مراجعه كنند و ماهانه مبلغي را به عنوان اجاره منزل پرداخت كنند.»